kasia and przemo

[PL] Żar leje się z nieba, powietrze drży, lepimy się od soli, zmysły się mieszają. Tak gorąco o tej porze roku jeszcze nigdy nam nie było. Obiecaliśmy sobie, że w marcu nie będzie pedałowania. Nie przypuszczaliśmy tylko, że marzec w tym roku zawita wcześniej. Do dwunastej jedzie się jeszcze całkiem w porządku, ale i tak wszystko się lepi. Po tej magicznej granicy wiatr zamienia się z w termoobieg z piekarnika i żaden cień ulgi nie przynosi. Gdy temperatura w cieniu dochodzi do prawie 40 stopni to już znak, że trzeba się rozglądnąć za jakąs klimatyzacją…
Do Sukhothai dojeżdżaliśmy już w najgorszym skwarze. W końcu znaleźliśmy przyjemny tani guesthousik w centrum nowego miasta, ale przyjechaliśmy bardziej dla oddalonego kilkanaście kilometrów od miasta parku historycznego. Pozosatwione dziedzictwo Khmerów i królestwa Sukhothai. 
Park sam w sobie jest miłym miejscem na piknik (gdyby tylko nie było tak gorąco) i na podumanie w ciszy nad przemijającym światem.

[EN] Heat is pouring from the sky, air is vibrating, we are sticky from salt, senses are mixing. It was never that hot for us in that part of the year. We premised ourselves, that there will be no cycling in march. We just didn’t expect that march will come earlier this year. It’s even not that bad until midday, but everything is sticky anyway. After that world is changing to the oven with circulating hot air and even shadow is not enough to relief. When temperature in the shadow is reaching almost 40 degrees it’s sign, that we should start looking for some air-condition…
We were approaching Sukhothai in the hottest part of the day. Finally we found cheap pleasant guesthouse in the center of new city, but we went there more for historical park, which was locatet over a dozen kilometers away. Left heritage of Khmers and Sukhothai kingdom.
The park itself is a pleasant place for picnic (if that wouldn’t be that hot) and muse about transient world in a quiet place.

 

[PL] Tak jak Tak było na mapie od kiedy pamiętamy i jakoś tak nas nieśmiało zapraszało, tak i Phitsanulok ze swoją nazwą puszczało do nas oko. Szczęśliwym trafem mieszka tam od kilku lat Mark, który jest aktywnym hostem z warmshowers i ma całkiem sporo przestrzeni dla gości. Trochę nam się zaspało (nie wstawajmy jeszcze, to przecież tylko 50km…) więc znów udało nam się jechać w najgorszym słońcu.
Phitsanulok zaskoczyło nas swoją energią. Gdy Mark wręczył nam mapkę miasta i opowiedział o swoich ulubionych miejscach, po szybkim prysznicu wybraliśmy się na przejażdżkę. Wpadliśmy w odwiedziny do Wat Phra Sri Rattana Mahathat, w którym znajduje się podobno najpięniejszy posąg buddy i właściwie przypomina trochę świątynie z Angkoru w Kambodży oraz do Wat Rat Burana, w którym rozbrzmiewa hinduska mantra i znajduje się figura Ganeszy i Śivy.
Jakoś tak się złożyło, że dotychczas niespecjalnie zachodziliśmy zwiedzać tajskie Waty. Mijaliśmy ich zawsze dziesiątki jak nie setki wzdłóż drogi, w niektórych rozbijaliśmy na noc namiot i te krótkie momenty wystarczały by się nimi nacieszyć. A te dwa zrobiły na nas wyjątkowe wrażenie. Ten pierwszy niby bardziej turystyczny, ale mimo wszystko powietrze mieszało się ze skupieniem i medytacją, drugi za to promieniował spokojem.
Przejażdżka wzdłuż rzeki ścieżką rowerową, stragany z lokalnymi wyrobami, porozkładane stogi siana, muzyka. Chłoniemy wyjątkowo ciekawe miasto. Na rzece ulokowane knajpki i restauracje, przyjemna architektura, puby, kawiarnie, o i nawet jakiś koncert będzie za kilka dni…  Dojeżdżamy do dworca kolejowego. Nie sam dworzec jest atrakcją, ale nocny market dookoła niej. Już gdy miesiąc wcześniej mijaliśmy po zmroku Phitsanulok pociągiem i widzieliśmy ten market, mieliśmy odruch by wysiadać. Ulice pełne życia, stragany pełne różnorodnego jedzenia. Od teraz, będzie to jedno z naszych ulubionych Tajskich miast.
U Marka zatrzymali się też przez couchsurfing bardzo fajni Szwajcarzy, więc wspólnie spędziliśmy wieczór gadając na milion tematów…

[EN] Like Tak was on the map as long as we can remember and was gently inviting us there, that Phitsanulok with it’s name was doing a bit of the same. Luckily from a few years there is Mark living, an active member of warmshowers who has quite a lot of space to host guests. We overslept a bit (don’t get up yet, it’s just 50km…) so we managed to cycle in the worst part of the day.
Phitsanulok surprised us with it’s energy. Mark gave us a map, described his favorite places and after quick shower we went to cycle around. We visited Wat Phra Sri Rattana Mahathat, where is reportedly the most beautiful statue of Buddha and actually it reminds a bit temples of Cambodian Angkor, and Wat Rat Burana with surrounding sounds of mantra and where are statues of Shiva and Ganesha.
Somehow we weren’t discovering Thai wats too much before. We were always passing dozens if not hundreds along the road, we were even camping in some of them and these little moments were enough for us. But we were quite impressed be these two. First was kind of more touristic, but still the air was full of focus and meditation and second glowed with it’s calmness.
Riding on bicycle path along the river, stalls with local products, haystacks spreaded around, music. We are absorbing exceptionally interesting city. Bars and resurants on the river, pleasant architecture, pubs, cafes, oo and there is even live concert after tomorrow… We arrived to the railway station. But not station is a highlight, but night market around it. A month earlier already, when we were passing Phitsanulok by train and we’ve seen this market we felt like leaving the train. Streets full of life, stalls full of diverse food. Phitsanulok became one of our favorite cities in Thailand.
Also Mark have been hosting through couchsurfing very nice Swiss couple, so we spent all together really nice evening talking about thousand topics…

  

[PL] No jakoś tak ostatnio wychodzi, że inaczej niż zazwyczaj, jeździmy od miasta do miasta. Nie jest to nasz ulubiony tryb, ale gorąco, to gdzieś trzeba się chować… no i następne było Pichit. Zeszliśmy je na piechotę chyba całe, na spacer do parku, w poszukiwaniu nocnego marketu, aż wreszcie w kierunku domu. Będzie z 10 km. Wieczorem do snu chcieliśmy strzelić sobie po zimnym piwie, ale na całe szczęście w okolicy nie było sklepu. Na całe szczęście, bo w końcu udało nam się wyjechać sporo przed wschodem słońca. A żeby nam się lepiej jechało… niebo przez pół dnia zasnute było chmurami. Do Nakhon Sawan jechaliśmy, bo nazwa kojarzyła nam się z dużym stawem i łabędziem. I staw nawet jest, ale za to łabędzi nie ma. Pewnie jest dla nich za gorąco. A staw jest w Rajskim Parku, w którym są też chińskie smoki, który jest całkiem miły, a wieczorem schodzi się doń całe miasto, biegać, cwiczyć, grać w piłkę, albo jeździć na rowerze.

 

[EN] Well, our cycling recently became very different to what we used to do previously – last days we were just cycling from the city to the city. It’s not our favorite rhythm, but it’s hot, so we need to hide somewhere… and Phichit was next. We walked all around the city – stroll in the park, looking for night market, and finally the way home. Will be about 10km. In the evening we felt like having a nice cold beer, but luckily there was no shop around. Luckily because finally we menaged to depart in the morning long time before sunrise. And to make our riding better… sky was for half day covered in clouds. We were going to Nakhon Sawan because it’s name remind us of big pond and a swan. And there actually is a big pond, but no swans noticed. Probably too hot for them. And a pond is in Paradise Park, where are also chinese dragons located, and it’s pretty nice, and in the evening whole city is coming there, to run, exercise, play any ball games or cycle.

[PL] Nie chce nam się już dalej jechać, jest poprostu za gorąco, a od miasta do miasta, byle tylko się gdzieś schować to już nie taka frajda, więc jutro zjeżdżamy do Bangkoku, rowery sobie trochę odpoczną, my też, odkurzymy trochę nasz autostop i ostatnie 3 tygodnie będą bezsiodełkowe. No, tak jakoś z zaskoczenia wyszło, że nasz ostatni dzień większego pedałowania zakończył się o 13.30 po 120km w Nakhon Sawan. Było tak gorąco, że po drodze nawet Tajowie zatrzymali się aby wręczyć nam po butelce zimnego napoju komentując zawiesinę gorącego powietrza nad tutejszym światem.
A nasz taki siaki koniec postanowiliśmy świętować w Shabushi, które idealnie wpasowywało się w nasze ostatnie miesiące… japońskie sushi, koreańskie kimchi i tajski hotpot…

[EN] We don’t feel like cycling any more, it’s just too hot, and cycle from city to city, just to hide somewhere is not that much fun, so tomorrow we are going to Bangkok, our bikes will take a bit rest, ourselves too, we will fresh up our hitchhiking and last 3 weeks will be without a saddle. Yep, somehow it happend, that our last cycling day finished at 1.30pm, after 120km to Nakhon Sawan. It was that hot, that some Thai people stopped on the way to give us 2 bottles of cold dring and talked about hot and heavy air above us.
So kind of cycling end we went to celebrate to Shabushi, which perfectly fit to our last months… Japanese sushi, Korean kimchi and Thai hotpot…

[PL] Wszystko się tak szybko zmienia. Jeszcze niedawno trzęśliśmy się na myśl o dwudziestostopniowych mrozach, a teraz rozkłada nas na widok najbliższej prognozy w Tajlandii. 38 stopni…?! Eee? Tak. Jest mega gorąco, jazda na rowerze w środku dnia wywołuje uczucie zagotowywania mózgu i zalewania twarzy gorącą słoną wodą. Jazda z zakmniętymi oczami, czemu nie, takie letnie atrakcje na rowerze. W górach było lepiej, ale w górach nas już nie ma. Po kilku tygodniach chłodnych nocy, wyjechaliśmy na wysokości Mae Sot. Nie daliśmy rady, albo może po prostu nie mieliśmy już na to ochoty, a nic już sobie nie musieliśmy udowadniać, bo w Laosie przerabialiśmy już te 20% podjazdy innym razem. Ale od początku.
Z Mae Hong Son wyjechaliśmy pełni zapału, w głowach i mięśniach, cisnęliśmy się do przodu i… ujechaliśmy 10km. Bo nam gorące źródła wyrosły po prawej. I namiot można było sobie rozbić, czytać i rozmyślać pośród gór… a źródła były bardziej lokalne niż w jakikolwiek sposób turystyczne. W dzień może pies się przewinął po okolicy, ale już przy zmroku cała okolica pojawiła się poprostu na codzienną, wieczorną kąpiel w naturalnie gorącej wodzie.
Kolejnego dnia góry nie były aż tak koszmarne. Nie było żadnych 20%, normalne, ludzkie podjazdy i po ponad 100km przy zachodzie słońca zatrzymaliśmy się przy zajeździe służącym do odpoczynku. Był stróż, trawnik, prysznic i ludzie dookoła. Po kilkunastu minutach pojawił się jeszcze motor z parą Włochów, którzy rozbili sobie namiot koło nas. I mówią, że nie mają pojęcie co to za miejsce, ale zobaczyli nasz namiot, to zjechali. Przyjechali na motorze z Włoch i po tym spotkaniu jedno jest pewne – nie chcemy podróżować na motorze ;). Wiecie ile jest papierkowej roboty i zachodu z przechodzeniem granic?!

[EN] Everything is changing so fast. Not so long time ago we were shivering thinking about minus 20 degrees, and now we just have enough when looking at Thai weather forecast. 38 degrees…?! Eee? Yes. It’s crazy hot, cycling in that temperatures in the middle of the day give us feeling of brain boiling and pouring hot salty water over face. Cycling with eyes closed, why not, some fun on the bike. It was better in the mountains, but we are not there any more. After few weeks of colder nights, we just left at Mae Sot. We gave up, or maybe we just didn’t felt to do that any more, we didn’t had to prove anything to ourselves as we managed some 20% grade climbs in Laos another time. But go back to the beginning.
We left Mae Hong Son full of energy, in mind and muscles, we were pushing forward and… we cycled 10km. Because some hot springs appeared on the right. And we could pitch a tent, read and think between the mountains… and hot springs were much more local than touristy. Barely some dog appeared during the day, but at sunset whole village appeared just for everyday, evening bath in natural, hot water.
Next days hills weren’t too hard. It wasn’t any 20%, just normal climbs and after 100km around sunset we appeared at some rest area. There was guard, a bit of grass, shower and people around. After few minutes a motorbike with Italian couple appeared and they pitchet their tent up next to ours. They said they had no idea what that place was, but they’ve seen our tent so they stopped. They travelled there all the way from Italy on a motorbike and after that meeting we know one thing for sure – we don’t want to travel by motorbike ;). Do you know how much paperwork and hussle is with crossing any border?

[PL] Kolejnego dnia dotarliśmy do Mae Sariang, małego, przyjemnego miasteczka, w którym…

[EN] On next day we arrived to Mae Sariang, small, pleasant town, where…

  

[PL] …byliśmy całkiem wcześnie, więc mieliśmy sporo czasu, żeby zastanowić się co tu dalej robić. Siedzimy i patrzymy tak na te wykresy wysokości przed nami i nie wiemy czy się smiać czy brać to na poważnie. Zdecydowaliśmy chyba już rano. Żeby to się jeszcze dało jechać, ale jakoś nie mieliśmy ochoty ciągnąć twarzą po ziemii wpychając nasz dobytek na dwóch kółkach. Zrobiliśmy to po staremu ;). Pojechaliśmy na stopa. Trasa była naprawdę ciekawa, ale szczerze mówiąc, byliśmy naprawdę szczęśliwi, że tym razem nie oglądaliśmy jej z siodełka. To był po prostu szalony rollercoaster, a Kasia większość drogi przejechała z kolorem zielonym na twarzy.
Poprzedniego jeszcze wieczoru w Mae Sariang wyszliśmy wieczorem na spacer, kupiliśmy sobie piwo, usiedliśmy przy jakimś placu i gadaliśmy do późna. Po jakimś czasie poszliśmy kilkaset metrów po jeszcze jedno piwo i w drodze powrotnej zastanawialiśmy się czy już wracamy i wypijemy je sobie po drodze czy idziemy jeszcze chwilkę posiedzieć. Zdecydowaliśmy w końcu, że jeszcze na chwilę usiądziemy. Podchodzimy do miejsca, w którym siedzieliśmy i… oo, a co to za reklamówka… aa..oo, to nie reklamówka, to nasza lustrzanka…

[EN] …we’ve been early, so we had a lot of time to think what to do next. So we are sitting and looking at these elevations and don’t know if we should laugh or take it seriously. I think we decided in the morning. If that would be at least possible to cycle, but we really didn’t feel like haveing face on the ground pushing our two-wheeled property up. We’ve done it as we used to few years ago – hitchhiked. The way was really interesting, but honestly, we were really happy, that this time we weren’t watching it from the saddle. That was just crazy rollercoaster, and Kasia most of the way travelled with green face.
In previous evening still in Mae Sariang we went for a walk in the evening, bought a beer, sat next to some square and we were talking until late. After some time we walked a few hundred meters to the shop for another one and on the way back we were wondering if we are going back and drink it on the way or we are going to seat for another while. Finally we decided to go seat for a few more minutes. We arrived to the places we’ve been sitting before and..oo, what is that bag…aa oo.. this is not a bag, it’s our camera…

 

[PL] W Mae Sot zostaliśmy też na kolejny dzień, bo z niewyjaśnionych przyczyn o poranku nie mogliśmy podnieść się z łóżka, ale dzięki temu mieliśmy okazję trochę pokręcić się po mieście i spróbować trochę birmańskiego jedzenia. Poznaliśmy też Australijczyka na rowerze, który jechał do Birmy, a stamtąd do Indii.
Gdy lecieliśmy z Korei do Tajlandii, bardzo poważnie zastanawialiśmy się nad olaniem lotu powrotnego z BKK i wrócenieniu do domu na rowerach. Problem był tylko taki, że po pierwsze, niespecjalnie mieliśmy ochotę na całą tą drogę przez Chiny, choć to byśmy może przetrawili, ale na Pamir zimą nie byliśmy zupełnie przygotowani sprzętowo. Nie wiedzieliśmy wtedy, że od niedawna otwarta jest granica Birma-Indie… no dobra, a zupełnie się przyznając , to mamy pałę z geografii, bo nawet nie wiedzieliśmy, że Birma graniczy z Indiami. Odkąd dowiedzieliśmy się o otwartej granicy kilka tygodni temu nie możemy przeboleć, bo już byśmy pewnie byli w połowie drogi do domu. A teraz jest boom i wszyscy jak mróweczki na rowerach sobie śmigają z Tajlandii do Indii i na odwrót…

 

[EN] We’ve stayed in Mae Sot for another day too, as for some unclear reason we couldn’t get up from the bed in the morning, but it gave us a chance to walk around the city and try a bit of Burmese food. We also met an Australian cyclist who was going to India through Burma.
When we were flying from Korea to Thailand, we were seroiusly thinking to forget our flight back from BKK and go back home on bicycles. But the problem was, we didn’t really felt like cycling all this way through China, but we could accept that at some point, but we were completely not prepared for winter cycling through Pamir. Then we didn’t know that from a while border Burma-India is open… well, to be completely honest, that’s a shame but we should just buy a map and study a bit, as we didn’t know that Burma abut with India. From few weeks once we heard the news about opened border we just can’t live with that, as we would probably be already half-way home, And now is a boom, and all people like ants are going on bikes to India from Thailand and opposite…

[PL] W upał przecisnęliśmy się przez ostatnie góry i dotarliśmy do Tak. Wieczorem zatrzymaliśmy się na obrzeżach miasta już na drodze do Sukhothai, wzięliśmy prysznic i padnięci mieliśmy już przyłożyć głowę do poduszki i odlecieć, ale nazwa miasta jakoś zawsze dobrze do nas mówiła i patrzyła się na nas z mapy wielkimi oczami. Pomimo, że miasta w Tajlandii niespecjalnie lubimy i raczej staramy się je omijać to włączyliśmy laptopa i czytamy – że w tym mieście to nie ma kompletnie nic interesującego i w ogóle nie ma nic dla turystów. Yhm… pomyśleliśmy, że brzmi dobrze, wskoczyliśmy w ciuchy, popedałowaliśmy do centrum i nie myliliśmy się. Tak było jednym z najciekawszych tajskich miast w jakim spędziliśmy wieczór. Pełne życia i przyjaznych, uśmiechniętych ludzi.

 

[EN] In the heat we menaged last hills and we arrived to Tak. In the evening we stopped in the edge of the city on the way to Sukhothati, took a shower and exhausted we were just about putting our heads down to the pillow and fly away, but name of the city (tak means yes in Polish) was always speaking to us and looking at us with big eyes from the map. Even if we don’t really like cities in Thailand and usually we try to avoid them we turned on laptop and we’ve been reading – that there is completely nothing interesting in this city and there is nothing at all for tourists. Uhm… sounds good, we thought, quickly dressed up, cycled to the city center and we were not wrong. Tak was one of the most interesting city we ever spent evening in. Full of life and friendly, smiling people.

 

I’am… I’am exhausted…
It’s just sometimes impossibly to cycle. There is no option – we are pushing. Against first, second, third, tenth hill. Maybe it’s just behind the bend… maybe…
Right – in fact mountains in northern Thailand are known as “really steep” for a reason. We feel that sometimes we are more standing and resting than pushing up. We have enough at moments, because it would be actually great to cycle from time to time instead of just pushing these bikes up… until we reach the top. Then we very quickly forget how tough it was, enjoy the view and quickly go down, to after a while begin it all again.
First hill after Pai was the longest, but nicest. Wasn’t that tough, and on the top there were some benches and a view point. And this German girl spoke to us, that se would like to cycle too, but she was passing us on her scooter and it seems to be so hard on our bikes… then some Thai people wanted to take a photo with us and our bikes, and when we finally cycled all the way down some woman who was passing us by bus earlier said: “so you cycled through all these hills from Pai??!. We felt appreciated. ;)
What we found out, the highest hill, doesn’t really has to be the toughest one. The worst are these annoying, smaller and shorter but almost vertical climbs. We barely made it that day to some another view point and on nature trail which had it’s beginning there we pitched a tent behind the rock. Evening was beautiful, night was dark, and stars haven’t been so clear and bright from long time.
The morning was amazing too, and on top of that we were on the top of the hill, so we had a lovely downhill to begin the day. But after that it was pushing again and vertical hills, but finally we arrived to Mae Hong Son, the city of three mists – capital of the region, where over 60% of population are hill tribes – Shan, Akha, Lahu, Lisu, Yao, Karen i Hmong.
In the city center is placed a nice pond, which is surrounded by pleasant park. There is also a historical wat and a few guesthouses. We spent a nice evening, enjoying thai food and a nice view and we are cycling further tomorrow. I mean, I don’t know if we cycle, or we still gonna walk and push :).

  

[PL] W ciągu jednego dnia podjechaliśmy ponad 2000m znad wodospadu do Pai i… utknęliśmy. W prawo pionowo pod górę. W lewo pionowo pod górę. Wstyd się przyznać – nie możemy się zebrać żeby zacząć to jechać. Tak, planowaliśmy na chwilę się tu zatrzymać, ale nie myśleliśmy aż o 10 dniach…
Fakt, przyjemne sobie znaleźliśmy miejsce na uboczu, urzekł nas trochę klimatyczny, drewniany domek za 200 bahtów i sernik na mieście. No dobra, szybki internet w domku też zrobił swoje…
Nasze rowery nie miały takich wakacji jak ostatnimi czasy chyba jeszcze nigdy, ale może nie będą nam mialy tego za złe i jeszcze trochę razem pojeździmy. Poza okupowaniem naszego bungalowa nie wykazywaliśmy ostatnio większych aktywności. Szlifowaliśmy bruki w tą i w tamtą, łaziliśmy ciągle do wege knajpki na zupę i po przepyszną ogromną papaję od pana z ogródka. Zaczęliśmy późno chodzić spać i wstawać w południe…
Co prawda już kilka dni temu by nas tu nie było, ale naszła nas ochota na sałatę ze stoiska, a z sałatą to się tak zawsze kończy… aż musieliśmy złożyć wizytę w szpitalu w Pai. Ale już jest ok…
Zaprzyjaźniliśmy się ze wszystkimi kotami w okolicy, a jeden nawet postanowił trochę z nami pomieszkać. Przyszedł dziś rano, wskoczył do środka naszego namiotu-moskitiery, pokręcił się, pomruczał i poszedł smacznie spać…

 

[EN] In one day we climbed over 2000m from the waterfall to Pai and… we’re stuck. Vertical climb on the left. Vertical climb on the right. Shame to say, but we can’t motivate ourselves to start cycling it. Yes, we’ve planned to stop in Pai for a while, but we didn’t actually thought about 10 days…
Right, we found a very pleasant place in quiet part of Pai, we’ve been charmed by very old & nice wooden hut for 200 baht and cheesecake in the city. Well, fast internet in that hut was important too…
Our bikes probably never had such a long holiday before, but maybe they won’t mind and we will have a chance to travel a bit more together. Apart from occupating our bungalow we weren’t too active lately. Walking here and there, going to vege restaurant for soup and buying delicious papaya directly from the owners garden. We were going to sleep very late and waking up at midday…
In fact we would be away from here from a few days, but we felt like having a lettuce from the stall, and it’s always like that with lettuce… we even visited Pai hospital, but it’s all good now.
We became friends with all cats living around, and one even decided to live with us for a while. Came in this morning, jumped in to our tent which we use as mosqito net, walked around, found a place and fell in a sleep…

  

[PL] Jutro jedziemy, albo raczej, mamy nadzieję, że jutro pojedziemy. Koniec wakacji. Plan jest ambitny:)

[EN] Tomorrow we go, or maybe, we hope, we will go tomorrow. Holiday is over. Our plan is ambitious:)