kasia and przemo

[PL] Ale mamy szczęście, myślimy sobie, patrząc jak kolejne krople tworzą kałuże na chodnikach. Pogoda w drodze do Nagoyi była wymarzona – słońce i bezchmurne niebo. A gdy zatrzymaliśmy się w Nagoyi już pierwszego dnia zaczął lać deszcz i wiać wiatr… a my mogliśmy go obserwować z ciepłego mieszkania, powoli budząc się i popijając poranną kawę.
Nagoya sama w sobie zbytnio nam się nie spodobała, ale kilka dni odpoczynku i wieczorów z Patrice pełnych różnorodnego japońskiego jedzenia wynagrodziły nam nieuroki miasta. I nawet wcisnęła nam na dalszą drogę ryżowe trójkąty i koszyk przekąsek, więc wyjeżdżało z Nagoyi nam się smacznie;).

[EN] We are lucky, we think, when we see rain drops creating puddles on the pavement. Weather on the way to Nagoya was perfect – sunshine and cloudless sky. And just when we stopped in Nagoya on first day heavy rain appeared and became very windy… and we could watch it from warm flat, slowly weaking up and heaving a morning coffee.
Nagoya didn’t have really any interesting things for us, but a few rest days and evenings full of japanese food with Patrice rewarded charmless city. And she even forced us to take rice balls she made with us for our way and basket full of snacks, so leaving nagoya was very tasty;).

[PL] Pierwszego dnia późnym wieczorem dojechaliśmy na boisko koło jakiegoś budynku, spytaliśmy czy możemy się tam rozbić, ugotowaliśmy obiad i wieczór wyglądałby pewnie tak jak inne, gdyby nie fakt, że skończyła nam się benzyna w naszej butelce do gotowania i Kasia pojechała ją napełnić. Pracownik stacji, pełen ekscytacji, opowiadał koledze o tym jakie to fantastyczne urządzenie ten nasz msr, a potem spytał gdzie śpimy pod namiotem i powiedział, żeby uważać na… niedźwiedzie. Może i nie przejęlibyśmy się tym bardzo, bo w sumie nie spaliśmy w lesie, tylko przy, choć całkiem blisko, ale później przyszedł do nas do namiotu jeszcze jeden pan, żeby powiedzieć o tym, że niedźwiedzie są tu niebezpieczne. Później gdzieś pobiegł, wrócił, później gdzieś pojechał i na koniec wrócił ze zdjęciem swojej córki, która teraz mieszka w stanach, zostawił nam swój adres e-mail, trochę pogadaliśmy i się pożegnaliśmy. Ach, no i nie mówił po angielsku, ale jakoś nawet się zrozumieliśmy. Oczywiście jak przyszło do spania, to każdy dźwięk wydawał nam się być niedźwiedziem, który przyszedł nas zjeść… była tam też obok zagroda ze zwierzętami, które uderzały w wiadra, meczały i wydawały inne niezidentyfikowane dźwięki, ale skąd my mamy wiedzieć które to zwierzęta a które pan niedźwiedź?…
- słyszałaś to?!
- no, jakby jakieś zwierze, które sapie… (z przerażeniem)
…później odkryliśmy, że pani wyszła na spacer z psem, który głośno sapał.
Tak czy inaczej postanowiliśmy o 22.00 przenieśc nasz dom trochę dalej od zagrody, bliżej światła i łazienki, żeby jakby co do niej uciekać :D.

[EN] On first day in the late evening we arrived to some football pitch next to some building, we asked if we could camp there, we cooked a dinner and evening would probably look simillar to the other ones, if not the fact, that fuel in our bottle for cooking was finished and Kasia cycled to fill it up. The guy who was working on that station, full ef excitation was explaining to his collegue about how great thing is this our msr and then he asked where are we camping and he told us to be careful of… bear. Maybe we wouldn’t care that much, as we actually were not sleeping in the forest, just next to it, actually quite close to it, but then another guy came to tell us that bears are dangerous here. Then he runned away, came back, then drived somwehre and at the end he came back with picture of his daughter who lives in US, gave us his e-mail address, we had a chat for a while and said goodbye. Ach, and he spoke no english, but somehow we understood each other. Obviously when it came to sleeping, every sounds seemed to be a bear who came to eat us… there was also a little farm full of animals, which were hitting buckets and making all sort of unidentified sounds, but how could we know which sounds are these animals and which could be a bear?…
- did you hear that?!
- yeah, like some animal which is chuging… (terrified)
…after that we found out, that it was just a lady who went for a walk with her dog, and that dog was just chuging like crazy.. Anyway, about 10pm we decided to move our home a bit away from that farm, closer to light and a toilet, so we can hide inside, just in case :D.

[PL] Kolejny dzień spędziliśmy jadąc wokół pięknego jeziora Biwa, więc wcale nam się nie spieszyło, choć mieliśmy do przejechania 140km do Kyoto, gdzie tym razem czekała na nas Fumi. Dzień był piękny, widoki cudowne, a do Kyoto doczłapaliśmy się koło 21.00. Na dobre zakończenie dnia Fumi zabrała nas do sento, publicznej łaźni…
Od samego początku bycia w Japonii bardzo chciałam iść do onsenu. Od sento różni się tym, że w onsenie woda jest termalna. Więc tym większa radość, że po takiej drodze, lekko umęczeni mogliśmy dokładnie wyszorować się i zrelakować się, zanóżeni po szyję w gorącej wodzie.  Zanim jednak weszliśmy Przemo został dokładnie poinstruowany co ma zrobić krok po kroku ;) bo jak  w większości osobne wejście mają kobiety, osobne panowie. Po przełamaniu małej różnicy kulturowej z radością możemy stwierdzić, że sento – lub onsen - na stałe wpisze się w nasze rowerowanie japońskie.

[EN] Next day we spent cycling around beautiful Biwa lake, so we we were cycling slowly, even if we had 140km to cover to get to Kyoto, where this time Fumi was waiting for us. Day was beautiful, views amazing, and found orselves in Kyoto around 9pm. For a good end of the day Fumi took us to sento, public bath…
From the beginning of our trip in Japan I wanted to visit onsen very much. Difference between onsen and sento is that, in onsen water is thermal. So it was even more amazing, that after such a long way, tired, we had an opportunity to take a proper bath and relax dipped in the hot water. But before we entered Przemo got instructions what he should do step by step ;) as it’s normally here seperated, one part fore mens, one for womans. After breaking little culture difference with happines we can say that, sento – or onsen – will be one of our favorite things during cycling in Japan. We are looking forward to next one already :).

[PL] Kyoto było pierwszym dużym miastem, które nam się naprawdę spodobało w Japonii. Piękne stare budynki, kobiety w kimonach i przyjemny klimat. Dzień w Kyoto minął nam szybko ale jak przyjemnie!

[EN] Kyoto was the first big city which we really liked in Japan. Beautiful old buildings, womens in kimonos and nice city atmospere. Day in Kyoto passed quickly, bat was really nice!

[PL] Po leniwym powolnym poranku pojechaliśmy dalej :). Przejechaliśmy niecałe 50km, a dzień skończyliśmy w przyjemnym parku gotując pyszne jedzenie i pijąc pierwsze podczas tego wyjazdu wino, co oznacza, że za nami już ponad 1000km w Japonii, a za każdy przejechany 1000 obiecaliśmy kupować sobie w nagrodę wino :P. Wieczór był pogodny i nic nie zapowiadało tego, że przez całą noc nad naszym namiotem przechodzić będzie ulewa, a pioruny będą walić na lewo i prawo. Namiot jednak trzymał się dzielnie, nie poprzeciekał, a rano się rozpogodziło i nawet mogliśmy ten cały bajzel wysuszyć. Za co lubimy Japonię? A chociażby za to, że rozbijamy się nieśmiało w parku, a rano wychodząc z namiotu nikt się na nas nie patrzy krzywo, a pierwsza osoba którą spotykamy, pyta czemu nie przesunęliśmy tych stołów i nie rozbiliśmy się pod dachem, przecież padało?!
Dzisiaj dzień prania, ładowania baterii, pisania notki – jak widać – i tego typu rzeczy więc raczej się dziś na rowerach nie przemęczymy. A jesteśmy w drodze na Sikoku :).

[EN] After slow, lazy morning, we cycled away :). We did just 50km, and our day finished in a nice park cooking lovely food and drinking our first wine on this trip, which means, did we menaged 1000km in Japan already, and we promised ourselves to drink a bottle of wine for every 1000km cycled :P. Evening was nice and nothing looked like that for all night we will have a heavy storm above our tent. But our tent kept strong, wasn’t leaking, and in the morning all came back to be sunny and we were even able to dry all that mess. Do you know why we like Japan? For example, because when we faintly pitch our tent in a park and in the morning unzip our doors, nobody seems to have something against that and first person we meet is asking why we didn’t moved that tables and pitched our tent under the roof as it was raining?!
Today is a day of laundry, charging batteries, writing a posts on blog – as you can see – and that kind of stuff so it’s easy cycling day today. And we are on the way to Sikoku right now :).

[PL] Gdy wyjeżdżaliśmy z Tokyo, cieszyła nas perspektywa pokonania 350km w 5 dni. Na początku oznaczało to nic więcej, jak spokojne wbicie się w codzienny rytm pedałowania. 
W środę, dwa dni po tafjunie, pogoda nie zachęcała do jazdy na rowerze… gdy wyjeżdżaliśmy, gdzieś jeszcze w Tokyo, zaczepił nas człowiek z aparatami, obfotografował, ucieszył się, że my z Polski i chcemy przez Japonię przejechać na rowerach i podarował swoje fotografie księżyca nad Tokyo z przed paru dni. Bardzo miły pan fotograf :).
Po przejechaniu niespełna 40 km w deszczu, gdzie niekończące się budynki stały się nieodłączną częścią krajobrazu, a my stracilismy nadzieję na jakąkolwiek zmianę, znaleźliśmy bardzo miły park z wiatą chroniącą nas od deszczu i uznaliśmy, że tam już zostaniemy, choć była dopiero 15.00.
Po obiedzie i wieczornym smakołyku, zagrzebaliśmy się w śpiworki i niektórzy jeszcze przed 19.00 smacznie spali :).

[EN] When we were leaving Tokyo, we were happy that we have 5 days to manage 350km. It meant, we will have an relaxed start to use to day to day cycling.
On Wednesday, two days after typhoon, weather wasn’t encouraging to cycling… when we were leaving, stiill somewhere in Tokyo, some guy with cameras started talking to us, made some pictues of us, smiled about that we are from Poland and we want to cycle around Japan and gave us some of the pictures he made a few days earlier of moon above Tokyo. It was really nice :).
After cycling not even 40km in the rain, when never ending buildings became the only part of landscape and we’ve lost our hope for change, we found really nice park with some hut which protected us from the rain and we decided that we will stay there, even if that was just 3pm.
After dinner and evening titbit we burried ourselves in sleeping bags and some of us were sleeping before 7pm :).

[PL] Kolejny dzień, choć nie zaczął się tak jak zaplanowaliśmy, przed wschodem, przywitał nas błękitem nieba i pięknym radosnym słońcem. W drodze do Nagoyi chcieliśmy zobaczyć Fuji, więc powoli gramoliliśmy się pod górę.
Gdy budynki się trochę w końcu rozrzadziły - co było dla nas ogromnym zaskoczeniem – w dali ukazał nam się ośnieżony szczyt. Taka radość :D.
Tego dnia mijaliśmy rwące potoki i leniwe jeziora, a nas mijały pędzące ciężarówki na wąskiej górskiej drodze. Powoli zaczął zbliżać się zachód, a my zaczęliśmy rozglądać się za miejscem na nocleg.
Dni znów zaczęły stawać się jednością – podobne, bo rowerowe, zmieniają się mijani ludzie i krajobraz, to co będziemy jedli i codzienna niespodzianka – gdzie tym razem będziemy spali? Tego dnia trafiliśmy do miłego parku nad rzeką i ponownie z wiatą :).

[EN] We didn’t start next day as planned, before sunrise, but anyway welcomed us by beautiful blue sky and sunshine full of happiness. On the way to Nagoya we wanted to see Fuji, so we were slowly cycling uphill. When finally buldings became to be not only thing on the landscape – which surprised us a bit – in the distance appeared snowy top. We were so happy :D.
That day we were passing restless streams and lazy lakes, and we were passed by rushing trucks on narrow hilly road. Sunset was slowly coming, and we started looking for some place to sleep.
Days, like it is on a bike, started to be simillar – passed people and landscape is changing, what we are eating and everyday surprise – where this time will we sleep? That day we found a nice park next to the river and again with shelter under the roof of little hut :).

[PL] Kolejnego dnia mieliśmy dzień z Fuji. Od rana wspinaliśmy się powolnie z widokiem góry na horyzoncie...
Przejeżdzając przez kolejną górską wioseczkę, zatrzymał nas człowiek, zapraszając na coś do picia. Po krótkiej pogawędce, życzył nam wszystkiego dobrego, pojechał w swoją stronę, a my w swoją. Przed odjazdem dooradził nam tylko, byśmy objechali górę z prawej strony, wtedy będzie płaska droga, a później aż do miejscowości Fuji cały czas z góry, a nie tak jak chcieliśmy z lewej strony, gdyż tam jest cały czas w dół i w górę i w dół i w górę i w dół i w górę i… tak cały czas. Prosta droga przez las nas do punktu widokowego. Po szybkim lunchu zaczęliśmy jechać dalej… a właściwie zjeżdżać. Dowiedzieliśmy się w końcu po co przez ostatnie dwa dni ciągle wspinaliśmy się 10km/h… czekał na nas najdłuższy zjazd w życiu – 30km za darmoszkę :) A cudowne zjazd zakończyliśmy noclegiem na placu zabaw… oczywiście z widokiem na Fuji;)

[EN] Next day we had a day with Fuji. From the morning we were slowly climbing with Fuji in the background…
When we were passing another lovely village, some guy stopped us to buy us a drink. After little conversetian he wished us all the best, drived away, and we cycled away in our direction. Just before he left just gave us an adivce to cycly around Fuji on the right side, as it is more flat and then we will have a long downhill, not as we planned on the laft, as there is just up and down, up and down, up and dawn and… all the time like that. Road throught the forest brought us to the view point and after quick lunch we started cycling further… or more i should say we started our downhill. We just found out why during last two days we were going 10km/h all the time… here was waiting for us longest downhill in our life – 30km for free :). And this lovely downhill we finished by camping on a playground… obviously with view to Fuji;)

[PL] Całkiem dobrze nam się jeździ po Japonii. Nawet jeśli nie jedzie się małymi drogami przez urocze miejscowości, zazwyczaj jest wydzielona droga dla rowerów, nawet gdy jest to wzdłuż autostrady. Co prawda mapy Japonii szukaliśmy od Tokyo, a w księgarniach oferowali nam tylko grube księgi, ale w końcu w przemiłej informacji turystycznej zostaliśmy obdarowani bardzo dokładną mapą regionu, przez który właśnie jedziemy. Póki co mamy też szczęście do pięknj pogody, dni kończymy w cudownych miejscach na namiot gotując sobie pyszne jedzenie, a rano otwierając namiot wita nas radosne dzień dobry od przechodzących ludzi. 

[EN] We really like cycling in Japan. Even if you are not going through lovely little roads through nice villages, there is most of the time special path suitable for bikes, even if this is along the highway. In fact we were looking for a map of Japan since Tokyo, and in book stores they were offering us huge books, but finally in very friendly tourist information we’ve got one, very good map of the region we are cycling through right now. So far we are also lucky about the lovely weather, we finish our days in beautiful places cooking lovely food, and in the morning straight after unzipping doors of our tent we are welcomed by good morning from passing peple.

[PL] Pisaliśmy, że spodziewaliśmy się luźnej jazdy, ale przez sporo gór, które mimo wszystko trochę nas zaskoczyły, ciężko było przekroczyć barierę 70km w ciągu dnia i na ostatni dzień naszego rowerowego tygodnia :) czekało nas 140km do Nagoyi, gdzie spodziewała się nas Patrice z warmshowers. Dojechaliśmy bez problemu, choć  zmęczeni i sporo po zmroku, bo w Japonii dni aktualnie są bardzo krótkie. Teraz kilka dni sobie odpoczniemy i będziemy jechać do Kyoto :).
W między czasie też, w sumie to jeszcze w Tokyo, zdecydowaliśmy się zmienić naszą destynację po Japonii. Zamieniliśmy Taiwan na Koreę Płd., w której znajdziemy się jakoś na przełomie listopada i grudnia. Co prawda w Koreii będzie super zima, ale stwierdziliśmy, że jakoś spróbujemy przeżyć ;). A 24 grudnia mamy lot z Seulu do domu… tzn. do Bangkoku :). W zeszłym roku był Bangkok w prezencie na Mikołaja, a w tym roku pod choinkę :).

[EN] We were writing that we expected easy cycling, but because of many climbs, which a little bit surprised us, it was hard to do more than 70km a day and for last day of our cycling week :) we had 140km left to Nagoya, where Patrice from warmshowers was waiting for us. We managed that with no problems, but we arrived tired and long time after sunset, as days in Japan now are really short. Now we will take a rest for a few days and we will go going towards Kyoto :).
In the meantime, actually when we were still in Tokyo, we changed our after Japan destination from Taiwan to South Korea, where we should appear around end of Nobember/beginning of December. Actually in Korea will be full winter, but we decided that we will try to survive ;). And on 24th of December we have a flight from Seul to home… we mean to Bangkok :). Last year we gave ourselves Bangkok as a Santa Claus present, and this year we will find it under the christmas tree :).