kasia and przemo

[PL] W weekend trafiliśmy do parku Lumphini na Bangkok Street Show – uliczne występy ludzi z całego świata. Byli kuglarze, iluzjoniści, klauni i generalnie wszyscy, którzy chcieli zaprezentować swoje umiejętności na ulicy, a właściwie na chodniku w parku :).
W poniedziałek za to miała miejsce największa demonstracja spośród wszystkich, które ostatnio miały miejsce w Bangkoku. Tajowie domagają się ustąpienia rządu i wybraniu nowego…. na co rząd po poniedziałkowych protestach – zupełnie pokojowych, choć mieliśmy wrażenie że cały dzień za nami chodzili :P, bo ciągle byli tam gdzie my – się zgodził, a właściwie połowicznie, bo w lutym mają odbyć się przedwczesne wybory, ale Tajowie chcą nowej władzy… bez wyborów. W jakiś inny sposób. Tak jak wszędzie zapewne, nie ma z kogo wybierać…
A ostatniego dnia trafiliśmy pod duże centrum handlowe. Ponieważ stały tam choinki i inne świąteczne akcesoria, ‘odbywał się tam’ – jak to ktoś określił – tajski sport narodowy ;). Robienie sobie zdjęć ;).

[EN] During the weekend we went to Lumphini Park for Bangkok street show – a street performances of people from all around the world. There were a jugglers, illusionists, clowns and basicly everybody who would like to show their skills on the street, or actually on the park pavement ;).
On Monday there was a biggest demonstration of all which happened in Bangkok lately. Thai wants a new goverment, and the goverment after Monday protests – completely peaceful protests, but we had that feeling that during all day they were following us :P – gave a way to on some way, because in February there gonna be a new election, but Thai wants new goverment… without election. They want new goverment choosed on some another way. Like everywhere else, there is probably no one to vote for…
On last day we found ourselves next to the big shopping mall (and these in Thailand are really huge). Because there were christmas trees and everything there was – like someone called it – Thai national sport – making photos of each other… and self-photos as well ;).



[PL] I tak minął nam tydzień… planowaliśmy zostać w Bangkoku tylko chwilkę, ale to nieznacznie się rozciągnęła. I szczerze to z wielką przyjemnością zostalibyśmy kolejny tyidzień. I kolejny… ;)

[EN] And this is how the week passed away… we planned to stay in Bangkok only for a while, but this somehow growed up to 7 days. And honestly, we would stay in Bangkok with pleasure for another week. And another… ;)

[PL] W tym roku udało nam się zebrać nie robiąc Kevina samego w domu, dzień przed wyjazdem mieliśmy wszystko spakowane, rowery w kartonach wrzucone na dach samochodu i wszystko było by na relaksie, gdyby nie fakt, że Kasi tato wyskoczył z rowerami na próbną przejażdżkę i na zakręcie mu spadły :). Całe szczęście była to niewielka droga i ruch nie był duży…. właściwie to spadł jeden, nie zamocowaliśmy ich we trójkę odpowiednio i po drodze poluzowały się pasy. Trochę nas to zmartwiło, ale że i tak nic już byśmy nie byli w stanie z ewentualnymi uszkodzeniami zrobić, stwierdziliśmy, że nie będziemy go rozpakowywać i zobaczymy w Bangkoku. Szczerze mówiąc karton wyglądał po upadku lepiej niż po ostatniej podróży samolotem, więc mamy nadzieję, że będzie w porządku.
Rano zamocowaliśmy je ponownie i rodzice odwieźli nas do Berlina. Nie wiedzieliśmy z którego odlatujemy terminalu, wszystkie porozrzucane, pojechaliśmy niechcący nie tak jak chcieliśmy i zatrzymaliśmy się przy pierwszym, na który przez przypadek trafiliśmy i wyskoczyliśmy żeby dowiedzieć się skąd lecimy. Trochę się zdziwiliśmy, gdy przeszliśmy przez drzwi prosto na bramki do odprawy naszego lotu… :)

[EN] This time we managed to not do Alone home, the day before our leaving we had everything packed up, bikes in boxes attached to the car’s roof and everything would be relaxed, if not fact, that Kasia’s father went with bikes for a test drive and boxes falled down on the curve :). Luckly that was a small road and traffic wasn’t big… actually one box falled down, we didn’t attached boxes properly and on the way stripes got loosed. It made us a bit worried, but we wouldn’t have a chance to repair anything if something would be broken, so we decided to do not unpack a box and leave it to have a look in Bangkok. Honestly this box looked better after falling down than after last flight, so hopefully everything will be fine.
In the morning we attached them again and parents took us to Berlin. We didn’t know from which terminal is our departure and on TXL there is about 5 different ones. We were heading to some parking but we choosed the wrong way and finally we arrived to the first shuffle terminal, we left the car to went inside and ask someone about our one. We were a bit surprised when we passed the doors and we’ve seen straight in the front of us gates with check-in for our flight… :)


[PL] Teraz siedzimy w samolocie do Bangkoku, popijamy sok pomidorowy na przemian z ananasowym, z okna sennie obserwujemy przepiękny zachód słońca i chyba ciągle nie dociera do nas, że zmieniamy otoczenie. Zazwyczaj, kiedy skądś wyjeżdżaliśmy, nie wracaliśmy sobie po kilku miesiącach. To takie dziwne uczucie, które towarzyszy nam od jakiegoś czasu, że rzeczy wydarzają się szybciej, niż się tego spodziewamy. Wiemy o fakcie, ale nasza świadomość ciągle jest gdzieś wcześniej i jesteśmy trochę zaskoczeni.
To będzie najdłuższa nasza podróż. Mamy 4 miesiące, 4 koła i siebie . Nie mamy za to żadnego planu. Wiemy, że lądujemy w Bangkoku, chcemy pojechać do Myanmaru i że lot powrotny mamy z Kuala Lumpur. Reszta niech się wydarza. I prowadzi nas los… :)

[EN] Now we are seating in the plane to Bangkok, we drink tomato and pineapple juices, from window we lazily watch beautiful sunset and we still don’t get that we change the surrounding. Usually, when we left some country before, we didn’t came back just after few months. It’s that strange feeling, which we feel from some time, that things happen sooner than we expect. We know that happen, but our conciseness is still somewhere behing and we are a little bit surprised.
That will be our longest trip. We have 4 months, ourselves and our 4 wheels. We have no plans instead. We know that we are landing in Bangkok, we want to go to Myanmar and we are flying back from Kuala Lumpur. And let everything else just happen. Let by destiny… :)

[PL] Długo zastanawialiśmy się ile dać sobie czasu pomiędzy Szkocją, a wylotem do Azji. Na początku dawaliśmy sobie 3 tygodnie, a koniec końców zdecydowaliśmy się zostać w Polsce ponad miesiąc. Dużo mieliśmy pomysłów jak spożytkować ten czas, ale jakoś nie chciało nam się nigdzie za bardzo ruszać, bo było zimno. Tydzień spędziliśmy leniwie w Świnoujściu i nawet pomimo beznadziejnej pogody rewelacyjnie było odpocząć po pół roku w Fort Augustus. No może tylko trochę przesadziliśmy z ilością wypitego piwa :P. Myślę, że to przez pogodę. Ale chodziliśmy też trochę na spacery ;).Później trochę gotowaliśmy, chodziliśmy na basen, na koncerty, do kina i korzystaliśmy z tego wszystkiego co oferuje miasto, a czego brakowało nam przez ostatnie kilka miesięcy. Jakoś tak dziwnie wyszło, że byłem przez cały ten miesiąc przeziębiony. Mając tyle czasu odkładaliśmy pakowanie i wszystko co związane z wyjazdem na później, no i teraz będziemy mieć kilka dni na wariackich papierach. Udało nam się tylko rowery oddać do serwisu wcześniej – na szczęście – i wszystko co wymagało regulacji zostało wyregulowane, a wymiany, wymienione. Jakoś tak się stało, że wyszło tego całkiem sporo, szczególnie na rachunku, ale przynajmniej istnieją większe szanse, że się coś nie popsuje pośrodku niczego. No i Kasia ma w końcu błotniki. I nóżkę znowu.
Ostatnich kilka dni spędziliśmy w Barcelonie. Późno przylecieliśmy, więc przespaliśmy się na zimnej podłodze lotniska w Gironie, a rano gdy tylko wyszło słońce, poszliśmy pod bezchmurnym niebem łapać stopa. Oprócz nas na ten sam pomysł wpadły jeszcze 4 osoby, ale po pół godziny dwie dziewczyny zrezygnowały. Lotnisko w Gironie jest trochę wymarłe, ale w końcu zgarnęła nas do Barcelony za darmo taksówka :). Ostatnio taksówką za free jechaliśmy w Iranie, już zdążyliśmy zapomnieć, że tak się da.
Zatrzymaliśmy się u Quima – brata Jordiego. Z Jordim zaprzyjaźniliśmy się w Forcie, gdy przez dwa miesiące pracował z nami w Lovacie. Jordi teraz jest w Edynburgu i trochę nam było smutno, że go z nami nie ma, ale chyba jemu było bardziej, gdy on był w UK, a my włóczyliśmy się po jego ulubionych zakątkach, piliśmy piwo z jego bratem i poznaliśmy jego mamę. Ale przecież przyjedziemy tam jeszcze kiedy Jordi będzie na miejscu! Quim pomimo braku czasu niesamowicie się nami zaopiekował i znalazł czas żeby wieczorami się z nami przespacerować i wyskoczyć na piwo. A ostatniego dnia wstał z nami o 5.45 żeby odprowadzić nas na dworzec, niesamowite!
Dziesiątki kilometrów zrobiliśmy spacerując po Barcelonie i gubiąc się w uliczkach. A najbardziej podobało nam się na La Boqueria, targu przy jednej z najbardziej turystycznych ulic. Pełnym kolorowych owoców i warzyw z całego świata. Kupowaliśmy figi na kilogramy i piliśmy soki z mango ;). Ale przecież my uwielbiamy bazary wszelakiej maści…
Teraz zostało nam kilka dni przed wylotem i szczerze, to nie możemy się już doczekać! Musimy się tylko zebrać w sobie na te ostatnie dni i trzymać się rozpisanego harmonogramu na następne dni :P – tak, rozpisaliśmy sobie taki, żeby jakoś się z tym wszystkim wyrobić:).

[EN] We were wondering for long, how many weeks should we give to ourselves between Scotland and our flight to Asia. In the beginning it were 3 weeks, but finally we decided to stay in Poland over a month. We had many ideas how to manage this time, but finally we didn’t feel like going anywhere, because it was a bit cold. We spent a lazy week in Swinoujscie and even if weather was a crap that was great to take a rest after 6 months in Fort Augustus. Uhm, maybe we just drank too many beers during that ‘rest’ :P. I think it’s just because of weather. But we’ve done also a few walks :P.After that we were cooking a bit, going to swimming pool, to the concerts, cinema and we were getting advantage of anything what is available in the city and what we missed for last few months. Somehow weirdly it happened, that during whole that month I’ve had a cold. Because we had that much time, we were leaving packing and everything about our trip for later, and now we will have a bit crazy last few days. The only thing we’ve done was leaving our bikes in service – luckly – and everything whad needed to be fixed is fixed, and what needed to be changed is changed. Somehow it was quite a lot of things, and on the bill even more, but at least we hopefully will not stuck in the middle of nowhere with something not working. And Kasia finally has mudguards. And a stand, back.
For last few days we went to Barcelona. We arrived lately, so we spent a night on the cold floor of Girona airport and in the morning just after sunrise we left the building and began hitchihiking with lovely blue sky above us. Another 4 people had the same idea, but two girls gave up after half an hour and walked away to take a bus. Girona airport seems to be a little bit not alive, but finally taxi gave us a lift for free to Barcelona :). Last time we hitchhiked in taxi in Iran and we almost forgot that this is possible.
We stayed with Quim – Jorid’s brother. With Jordi we became friends in Fort, when during two months we worked together in Lovat. Jordi is now in Edinburgh what makes us a little sad, but I think he was more, as that was him who was in UK, when we were exploring his favorite places, drinking beer with his brother, and met his Mom. But we will definitely will back to Barcelona when he will be there, so there is nothing to worry about! Quim was warking a lot, but even then he did his best to take care of us and he found some time to spent a while with us. And in the last day he woke up with us at 5.45 to accompany us to the station… he is amazing person!
We made dozens of kilometers walking in Barcelona and getting lost in these little streets. But our favorite was La Boqueria, street market next to the one of the most famous streets. Full of colourful fruits and vegetables from all over the world. We were buying kilograms of figs and drinking juices from mango ;). But it was no surprise, ‘cause we love all kinds of streets markets…
Now we have a few days before our flight and honestly, we can’t wait to go! We just must motivate ourselves for these last few days and follow schedule for these days :P – yes, we made one, just to organise it a little:).

Pachnie wiosną, chciałoby się powiedzieć, gdy przez otwarty balkon otulają nas promienie słońca, a ciepły wiatr sprawia, że chce się głębiej oddychać. Zażółciły się liście przez ostatni czas, nawet nie wiemy kiedy, a razem z liśćmi jakby jesień rozwijała się we wszystkim co nas otacza… przelatują nam przed oczami ostatnie tygodnie, niekończące się wieczory i wyjazdy wszystkich po kolei, aż przyszedł czas na nas, by nostalgicznie w zimnie i deszczu popedałować w swoim kierunku.

We can smell spring, we wish to say, when through opened window sunlight warmly wrap our bodies, and warm wind make us breathing quicker and more intense. We don’t even know when all these leaves outside became yellow, and along with these leaves, autumn appear with everything around. We have flashbacks from last few weeks – never ending evenings and everybodys departures, one by one, until we left finally, with cold and rain cycled away to follow our way.



Deszczowy i zimny weekend w Glasgow i już jesteśmy tu. Polska przywitała nas milej niż się spodziewaliśmy – ciepłem i cudownymi kolorami jesieni, które sprawiły że tak nam się tutaj zrobiło dobrze. Teraz kilka tygodni tutaj i ruszymy dalej, w naszym kierunku… :)

Rainy and cold weekend in Glasgow, and finally we are here. Poland welcomed us better than we expected – with warm and colorful autumn, what after rainy Scotland is lovely and a little bit unbelievable for us… Now a few weeks in here and we go ahead, to follow next step of our way… :)
By the way, would you like to see how we wrap our bags for flight? :D It’s easy to guess which one is whose, I guess…